Carne de cañón para el mercado
Carne de cañón para el mercado
Tal vez algunos gobiernos desconocen los datos concretos, por eso nos pareció muy oportuno el mensaje de Raúl fijando la posición de Cuba. Abundaré en aspectos que no pueden abordarse en una declaración oficial precisa y breve.
El gobierno de Georgia no habría lanzado jamás sus fuerzas armadas contra la capital de la República Autónoma de Osetia del Sur al amanecer del 8 de agosto, para lo que denominó el restablecimiento del orden constitucional, sin la concertación previa con Bush, quien el pasado mes de abril en Bucarest comprometió su apoyo al presidente Saakashvili para el ingreso de Georgia en la OTAN, lo que equivale a un puñal afilado que se intenta clavar en el corazón de Rusia. Muchos Estados europeos que pertenecen a esa organización militar se preocupan seriamente por la manipulación irresponsable del tema de las nacionalidades, preñado de conflictos potenciales, que en la propia Gran Bretaña puede dar lugar a la desintegración del Reino Unido. Yugoslavia fue disuelta por esa vía; los esfuerzos de Tito por evitarlo fueron inútiles después de su muerte.
¿Qué necesidad había de encender el polvorín del Cáucaso? ¿Cuántas veces irá el cántaro al agua antes de romperse? Rusia sigue siendo una poderosa potencia nuclear. Posee miles de armas de ese tipo. Debo recordar que, por otro lado, la economía de Occidente extrajo ilegalmente de ese país más de 500 mil millones de dólares. Si Rusia no significa hoy el fantasma del comunismo; si ya no apuntan directamente hacia los objetivos militares y estratégicos de Europa más de 400 plataformas nucleares que fueron desmanteladas al desaparecer la URSS, ¿por qué el empeño en cercarla con un escudo nuclear? El viejo continente también necesita paz.
Las tropas rusas que se encontraban en Osetia del Sur estaban desplegadas en una misión de paz reconocida internacionalmente; no disparaban contra nadie.
¿Por qué Georgia escogió el 8 de agosto, cuando se inauguraban los Juegos Olímpicos de Beijing, para ocupar Tsjinvali, la capital de la república autónoma? Ese día cuatro mil millones de personas en todo el planeta presenciaron por televisión el maravilloso espectáculo con el que China inauguró esos juegos. Sólo el pueblo de Estados Unidos no pudo disfrutar ese día la transmisión directa y en vivo de la estimulante fiesta de amistad entre todos los pueblos del mundo que allí se escenificó. El monopolio sobre los derechos de transmisión había sido adquirido por un canal televisivo mediante el pago de 900 millones de dólares y deseaba obtener el máximo de beneficio comercial por minuto de transmisión. Las empresas competidoras tomaron desquite divulgando a esa hora las noticias de la guerra en el Cáucaso que no eran exclusivas de nadie. Los riesgos de un conflicto serio amenazaban al mundo.
Bush sí pudo disfrutar el espectáculo como invitado oficial. Todavía el domingo 10, dos días y medio después, se le veía agitando banderas, fingiendo ser adalid de la paz y preparado para deleitarse con las victorias de los magníficos atletas norteamericanos, a los que sus ojos, acostumbrados a mancillarlo todo, veían como símbolo del poder y la superioridad de su imperio. En sus ratos de ocio, mantenía largas conversaciones con los funcionarios subordinados en Washington, amenazaba a Rusia y alentaba los discursos, humillantes para ese país, del representante de los Estados Unidos en el Consejo de Seguridad de Naciones Unidas.
Algunos de los antiguos países que integraban el campo socialista o parte de la propia URSS, hoy actúan como protectorados de Estados Unidos. Sus gobiernos, impulsados por un odio irresponsable contra Rusia, como Polonia y la República Checa, se alinean en posiciones de apoyo total a Bush y al ataque sorpresivo contra Osetia del Sur por Saakashvili, un aventurero de extraña historia que, habiendo nacido bajo el socialismo en Tbilisi, capital de su país, se hizo abogado en una universidad de Kiev, realizó cursos de posgrado en Estrasburgo, Nueva York y Washington. Ejercía esa profesión en Nueva York. Se configura como un georgiano occidentalizado, ambicioso y oportunista. Regresó a su país apoyado por los yanquis y pescó en el río revuelto de la desintegración de la Unión Soviética. Es elegido Presidente de Georgia en enero de 2004.
Ese país, después de Estados Unidos y Gran Bretaña, es el que más soldados tiene en la aventura bélica de Iraq, y no lo hace precisamente por espíritu internacionalista. Cuando Cuba, a lo largo de casi dos decenios, envió cientos de miles de combatientes a luchar por la independencia y contra el colonialismo y el apartheid en África, no buscó nunca combustible, materias primas ni plusvalía; eran voluntarios. Así se forjó el acero de nuestros principios. ¿Qué hacen en Iraq los soldados georgianos sino apoyar una guerra que ha costado a ese pueblo centenares de miles de vidas y millones de damnificados? ¿Qué ideales fueron a defender allí? Es muy lógico que ciudadanos de Osetia del Sur no deseen ser enviados como soldados a combatir en Iraq u otros puntos del planeta al servicio del imperialismo.
Saakashvili por su propia cuenta jamás se habría lanzado a la aventura de enviar el ejército georgiano a Osetia del Sur, donde chocaría con las tropas rusas emplazadas allí como fuerza de paz. No se puede jugar con la guerra nuclear ni premiar el suministro de carne de cañón para el mercado.
Esta reflexión estaba elaborada, cuando Bush habló a las 5 y 30 p.m., hora de Cuba. Nada desdice lo que aquí se analiza; sólo que la guerra mediática del gobierno de Estados Unidos es hoy más intensa todavía. Es la misma maniobra prediseñada que no engaña a nadie.
Los rusos han declarado con absoluta claridad que la retirada de los invasores al punto de partida es la única solución decorosa posible. Ojalá los Juegos Olímpicos puedan continuar sin ser interrumpidos por una gravísima crisis. El partido de voleibol femenino contra un buen equipo de Estados Unidos fue fenomenal, y la pelota no ha comenzado todavía.
Fidel Castro Ruz
11 de agosto de 2008
6 y 21 p.m.
Kaynak : ( http://www.embacubalebanon.com/fidel110808s.html )
Piyasaya feda edilen piyon askerler
Bazı hükümetler belki de keskin gerçeklerden haberdar değiller, bu yüzden Küba'nın tavrını ortaya koyan Raul'un mesajı bize göre çok iyi bir zamanlamaya sahipti.
Gürcistan hükümeti, Bush ile önceki temasları olmadan anayasal düzeni yeniden sağlamak adı altında 8 Ağustos şafağında silahlı kuvvetlerini Güney Osetya Otonom Cumhuriyeti'nin başkentine asla göndermezdi. Bush, geçen ay Bükreş'te Devlet Başkanı Saakasvili'ye Gürcistan'ın NATO'ya katılması için destekleme sözünü verdi; bu Rusya'nın kalbine keskin bir hançerin saplanmasından farksız.
Bu askeri örgütlenmenin üyesi olan birçok Avrupa Devleti, Büyük Britanya'dan da İngiltere'nin ayrılmasıyla sonuçlanabilecek olası çatışmalarla dolu ulusal meselelerin sorumsuzca manipüle edilmesinden ciddi şekilde kaygılanıyorlar. Yugoslavya böyle parçalanmıştı: Tito'nun bunu engelleme çabaları ölümünden sonra işe yaramadı. Kafkasya'nın barut fıçısını ateşlemek için ne gerekiyordu? Testi kırılmadan önce kaç kere çeşmeye götürülür ki? Rusya kuvvetli bir nükleer güç olmaya devam ediyor. Böyle binlerce silahı var. Öbür taraftan, Batı ekonomisinin kanunsuzca 500 milyar dolardan fazlasını bu ülkeden çektiğini hatırlatmak isterim. Eğer Rusya bugün artık komünist bir tehlike değilse, artık 400'den fazla nükleer fırlatma rampası SSCB'nin ortadan kalkmasının ardından sökülmüşse ve Avrupa'nın askeri ve stratejik hedefleri için bir tehdit değilse, neden nükleer bir kalkanla onu kuşatmak istemektedirler? Yaşlı kıtanın da barışa ihtiyacı var.
Güney Osetya'da konumlandırılan Rus birlikleri oraya uluslararası olarak kabul edilmiş bir barış görevinde gönderildiler; sebebsiz yere ateş açmıyorlardı.
Gürcistan, Otonom Cumhuriyeti'nin başkenti olan Tisinvali'yi işgal etmek için neden Olimpiyat Oyunları'nın Pekin'de başladığı tarih olan 8 Ağustos'u tercih etti?
O gün, tüm gezegen üzerinde 4 milyar insan Çin'deki Olimpiyat Oyunları'nın devasa açılış gösterisini izliyordu.
Sadece ABD halkı, tüm dünya halklarının heyecanlandırıcı arkadaşlık festivalini canlı yayında izlemekten zevk alamadı. Yayın hakları, 900 milyon dolar ödeyen ve yayının her dakikasından azami ticari pay çıkarmaya çalışan bir televizyon kanalı tarafından satın alınmıştı.
Rakip şirketler Kafkasya'daki savaş haberini vererek durumun hakkından geldiler çünkü bu haber kimsenin tekelinde değildi. Ciddi bir çatışma dunyayı tehdit ediyordu.
Bush, törenden, resmi bir davetli olarak, pek keyif aldı. Pazar günü, 10 Ağustos'ta, yani ikibuçuk günün ardından, hala bayrak sallayarak, barışın şampiyonu gibi davranıyordu ve Amerikalı atletlerin başarılarından keyif almaya hazırlanıyordu. Sporculara, gücünün ve imparatorluğunun üstünlüğünün bir simgesiymişçesine bakıyordu, ama bu bakışlar ki baktığı her şeyi kirletiyor.
Boş vakitlerinde,Washington'daki memurlarıyla uzun görüşmeler yapıyor, Rusya'ya tehditler savuruyor ve BM Güvenlik Konseyi'ndeki ABD temsilcisini, Rusya'ya karşı aşağılayıcı konuşmalar yapması için cesaretlendiriyordu.
Bir zamanlar sosyalist bloğun yada SSCB'nin parçası olan bazı ülkeler bugün ABD'nin hamiliğinde yer alıyorlar.
Rusya'ya karşı pervasız bir kin besleyen bu ülkelerin hükümetleri, --Polonya ve Çek Cumhuriyeti örneğinde olduğu gibi-- tercihlerini Bush'a kayıtsız destek olmaktan ve Güney Osetya'ya aniden saldıran Saakaşvili'nin yanında yer almaktan yana yapıyorlar. Maceraperest Saakaşvili garip bir geçmişe sahip. Sosyalizm zamanında ülkenin başkenti Tiflis'te doğuyor, Kiev Üniversitesi'nden hukuk diploması alıyor ve Strasburg, New York ve Washington'da doktora sonrası eğitimine devam ediyor. New York'da stajer avukatlık yapıyor. Batılılaşmış bir Gürcü haline geliyor, aç gözlü ve fırsatçı bir insan oluyor. Ülkesine Yankilerin de desteğiyle geri dönüyor ve SSCB'nin dağılış sürecinin azgın sularına oltasını daldırıyor. 2004 Ocak ayında Gürcistan Devlet Başkanı olarak seçiliyor.
ABD ve İngiltere'den sonra, bu ülke Irak savaşı macerasında en fazla askeri bulunan ülke olma ünvanına sahip. Küba 20 yıl boyunca, yüzbinlerce savaşçısını Afrika'ya göndererek, sömürgeleşmeye ve ayrımcılığa karşı bağımsızlık mücadelesine kattı. Bu mücadelede aradıkları, ne petrol, ne doğal rezerv ne de kar kaynaklarıydı. Onlar sadece gönüllüydü.
İradeleriyle çelikten ilkelerimizi daha da güçlendirdiler.
Gürcü askerleri Irak'ta ne yapıyor? Yüzbinlerce insanın yok olmasına yol açan bu savaşı desteklemiyorsa eğer? Orada hangi ülkünün savunuculuğunu yapıyorlar?
Güney Osetya halkının Irak'a yada gezegenin bir başka bölgesine emperyalizmin buyruğuyla savaşmaya gönderilmeyi istememesi çok doğal ve mantıklıdır.
Saakaşvili, kendi başına, Gürcü ordusunu Güney Osetya'ya göndererek, orada bulunan Rus barış gücü ile çatışmayı göze alacağı bir maceraya atılmazdı. Nükleer savaşın bir oyun olmadığı gerçeği kadar, ölüme gönderilen piyon askerler için kimsenin mükafatlandırılmayacağı da aşikar.
Bu düşüncelerimi, ilk olarak Küba saati ile 17.30'da Bush konuşma yaparken kaleme aldım. Ama görüyorum ki, söylediklerinin hiçbirisi şu an tartıştığımız konuyu değiştirmiyor, sadece ABD hükümetinin medya savaşı daha da güçlenmiş görünüyor. Bu da evvelden hazırlanmış bir manevra, bunlara artık kimse inanmıyor.
Rusların çok açık bir biçimde önerdiği üzere, işgal ordularının ilk konumlarına geri çekilmesi, anlaşmazlığın çözümünün tek makul yolu olarak görünüyor. Ümit edelim ki, Olimpiyat Oyunları daha ciddi bir krizle kesintiye uğramadan devam eder.
Sağlam bir ABD takımıyla yapılan kadınlar voleybol maçı oldukça keyifliydi; beyzbol maçı ise henüz başlıyor.
Fidel Castro Ruz
Kaynak : ( http://www.plturkce.org/index.php?yazi_id=2715 )