NIÑAS ESCLAVAS DE LA POBREZA
Asistir a la escuela o jugar son actividades prohibidas para millones de niñas en el mundo, a quienes se les niega la posibilidad de soñar con derechos elementales, con frecuencia violentados.
Cuando aún no logran sostener un objeto pesado, sus manitas se ensucian con la grasa y el hollín que limpian mientras trabajan como empleadas domésticas, con el riesgo de ser tratadas como esclavas o víctimas de cualquier forma de violencia.
Disímiles investigaciones coinciden en que a nivel planetario el servicio doméstico constituye la primera actividad económica para las niñas menores de 16 años y también la única opción que encuentran muchas mujeres para sobrevivir.
Es una realidad que enfrentan sobre todo las inmigrantes, que en busca de mejores oportunidades económicas buscan suerte en otros países, donde terminan limpiando pisos, discriminadas por su condición de mujer pobre, y su bajo nivel de escolaridad, aunque se conoce de casos que aun con un nivel educacional superior carecen de otra alternativa laboral.
En su estudio “Esclavos puertas adentro: Las peores formas de trabajo infantil doméstico”, la organización Save de Children apunta que en lo que respecta al trabajo infantil (diseminado por el mundo), la cuestión de género es indiscutible, ya que las niñas comienzan a trabajar a edades más tempranas en labores del hogar y eso es visto por su propia familia como parte de su desarrollo como personas.
En algunas naciones, “el trabajo doméstico es visto por los padres como una preparación para el matrimonio, por lo que esta actividad, al contrario de la mayoría de las demás formas de trabajo infantil, se considera beneficiosa y una alternativa válida a la escolarización”.
Save de Children sostiene que esa es la razón por la cual las niñas son mayoría en este tipo de actividad, si bien es cierto que también se ocupan en la agricultura, la construcción, las involucran en el millonario negocio de la prostitución infantil o en otros “trabajos” peligrosos para su corta edad, como el narcotráfico.
Es habitual que los menores (hembras y varones) empleados en el servicio doméstico procedan de familias de escasos recursos y las edades varíen entre los seis y 17 años.
Una investigación desarrollada en el estado brasileño de Recife arrojó que el 94,5 por ciento de los menores de 17 años trabajando en la esfera doméstica eran niñas. En Guatemala representan el 90,4 por ciento de los implicados en esa actividad.
“En muchos casos ellas proceden también de familias monoparentales y es muy frecuente que las madres fueran trabajadoras domésticas antes de cumplir los 18 años”, indica esa organización.
Son historias recurrentes de dolor. Niñas y jovencitas de bajos ingresos que aspiran a verse sentadas algún día en un aula y que la vida las obliga a fregar vajilla o lavar ropa de otros.
Para Save the Children , la pobreza y su feminización, la exclusión social, la falta de educación, la discriminación de género y étnica, así como la violencia familiar, son algunos de los factores que inciden en esta tendencia a la mayor presencia femenina en las labores del hogar desde edades tempranas.
“La noción popular de que el trabajo infantil en el hogar representa una ocupación totalmente inofensiva ha hecho que las situaciones de abuso y negligencia hacia estos empleados domésticos no hayan sido tratadas de una forma preactiva y eficaz”, denuncia Save the Children .
Agrega que “como consecuencia de esto, la violencia a la que se enfrentan estos menores a menudo permanece oculta e ignorada”.
Alrededor de 40 millones de infantes trabajan en el servicio doméstico en todo el mundo. “Muchos de ellos son auténticos esclavos sin ningún tipo de derechos”, destaca la Organización No Gubernamental. Derechos que le son arrebatados, junto a la posibilidad de soñar con un mundo más esperanzador.
Kaynak : ( http://www.mujeres.cubaweb.cu/articulo.asp?a=2008&num=393&art=48 )
Yoksulluğun köleleri: kız çocukları
Çoğu kez çiğnenen temel hak'larını, hayal etme olasılığı bile yadsınan, dünyada milyonlarca kız çocuğu için okula gitmek, oyun oynamak yasak.
Ev işlerinde yağ ve is ile kirlenen onların temiz elleri, ağır işlerin üstesinden gelemeyince, köleler gibi şiddettin herhangi bir biçimine maruz kalır.
Küresel düzeyde yapılan ve aynı sonuçlara ulaşılan araştırmalara göre; 16 yaşından küçük kızlar, yetersiz ekonomik nedenlerden dolayı bu alanda çalıştırılmaktadır. Ev işleri birçok kadın için de hayatta kalmanın tek yoludur.
Özellikle daha iyi ekonomik koşullar bulmak için başka ülkelere giden, sonuçta kendilerini ev temizliğinde bulan, eğitim düzeyi düşük, fakir göçmen kadınların bu işlerle karşılaştıkları bir gerçek. Eğitim düzeyi yüksek göçmen kadınların, başka işlere yönelmeleri durumunda, ayrımcılığa uğradığı, daha düşük ücretlerle çalıştırıldığı gerçeği de bilinmekte.
Uluslararası Çocukları Koruma Örgütü “SAVE de Children”, “Kapıların ardındaki köleler: Çocuk Ev İşçiliğinin En Kötü Biçimleri” adlı raporunda; “cinsiyet ayrımcılığının ve dünyada çocuk işçiliğindeki artışın, kaygı verici boyutlara ulaştığına dikkat çekerek, bunun şüphe götürmez bir gerçek” olduğunu belirtti. “Çocukların çok erken yaşlarda çalıştırıldıklarını ve bunun da aileleri tarafından, kişilik gelişiminin bir parçası olarak algılandığını” söyledi.
Bazı uluslarda ebeveynlerin çoğunluğu; diğer çocuk işlerinin tersine ev işleri işçiliğini, kazançlı, evliliğe hazırlık ve eğitime karşı bir seçenek olarak görüyor.
Fahişelik yaptırılan, küçük yaşta uyuşturucu trafiği gibi çok tehlikeli “işlerde”, tarım ve inşaat alanlarında çalıştırılan milyonlarca çocuğun bulunduğunu söyleyen SAVE örgütü, ev işlerinde çalışan çocukların çoğunluğunun kızlardan oluştuğuna işaret ederek çocuk işçiliğinin en kötü biçimleri olan, bu alanlarda bulunmalarındansa, ev işlerinde çalışmalarını tercih ettiklerini belirtti.
6-17 yaş arasındaki (kız ve erkek) çocuklardan oluşan ve ev işlerinde çalıştırılan çocuk işçilerin, gelir düzeyi düşük ailelerden çıkması alışılagelmiş bir durumdur.
Recife (Brezilya) eyaleti yetkilileri tarafından yaptırılan geniş kapsamlı bir araştırmaya göre, ev işlerinde çalıştırılan çocukların % 94,5 i 17 yaşından küçük. Guatemala'da ise bu oran % 90,4.
Uluslararası Çocukları Koruma Örgütü SAVE, bu alanda çalıştırılan çocukların, “tek ebeveynli ailelerden geldiklerini veya 18 yaşından küçükken ev işlerinde çalışan annelere sahip olduklarını belirterek, bunun çok yaygın bir durum” olduğuna dikkat çekti. Bir okulun sınıfında oturmaya can atan ancak hayat koşulları tarafından, başkalarının kıyafetlerini yıkamaya, bulaşıklarını ovmaya zorlanan yoksul kız çocukları ve genç kızların yinelenen acı tarihidir bu.
SAVE de Children örgütüne göre, “erken yaşlardan itibaren ev işlerinde çalıştırılan kadınların büyük çoğunluğunun, bu alana yönelmelerinde; yoksulluk, kadın olma, sosyal dışlanma, etnik ve cinsiyet ayrıcılığı eğitimsizlik ve de aile içi şiddet” önemli faktörlerdir.
Örgüt, “ev çocuk işçiliğinin tamamıyla zararsız bir meslek olarak yaygın bir şekilde kabul gördüğünü belirterek, bunun doğru olmadığını, ev işlerinin, etkin ve aktif bir biçimde incelenmediğini, bu alanda çocuklara yönelik ilgisizlik ve suiistimal durumlarının yaşandığını” açıkladı. SAVE de Children, “bu ergin olmayan insanların sık sık şiddetle karşılaştıklarını ve bunun gizli kaldığını” da ekledi.
Dünyada ev işlerinde çalışan çocuk sayısı 40 milyon civarında. Organizasción No Gobernamental (ONG) “Bunların büyük bir çoğunluğunun, hiçbir hakka sahip olmayan gerçek köleler olduklarını” açıkladı.
Onların, çiğnenen haklarıyla birlikte, daha ümit verici bir dünyayı hayal etme olasılığı da yok edilmiş oldu.
Kaynak : ( http://www.sendika.org/yazi.php?yazi_no=18140 )