Declaración final de la Conferencia de Resistencia Popular contra los Ataques Imperialistas en Oriente Medio
Declaración final de la Conferencia de Resistencia Popular contra los Ataques Imperialistas en Oriente Medio
La mayoría de partidos progresistas de la región se han reunido por primera vez en Turquía los días 9 y 10 de Junio, a invitación del Partido del Trabajo de Turquía y el Partido Comunista de los Trabajadores de Turquia, para la organización de esta Conferencia. Representantes de diferentes organizaciones, partidos e investigadores han participado en el symposium, provenientes de Turquia, Siria, Palestina, Iraq, Túnez, Francia y Colombia, preparando esta declaración como resultado de sus análisis en la región.
Oriente Medio y el Norte de África están bajo los ataques militares, políticos y culturales de los imperialistas y los sionistas, ataques que se han intensificado particularmente desde los sucesos del 11 de Septiembre. Su objetivo es apoderarse de los recursos y depósitos energéticos, ocupando los puntos estratégicos. Los imperialistas quieren llevar a cabo estos objetivos a través del sionismo, utilizando ellos y sus aliados todos los instrumentos a su alcance. Aplican la presión militar, ensayan ocupaciones directas, aplicando presiones políticas y diplomáticas, condenando a los pueblos al hambre y a la miseria con embargos económicos, y privándolos incluso de los derechos humanos más elementales.
No tienen inconveniente en azuzar a sunies contra chiítas, y a kurdos contra árabes, dividiendo a los pueblos, explotando los conflictos locales, el nacionalismo y la sensibilidad religiosa. Su meta es la reestructuración y reforma de la región, para adaptarla a sus objetivos estratégicos. Calumnian la lucha resistente contra el imperialismo denominándola "terrorista". Para alcanzar sus objetivos buscan la supresión del Islam y de los musulmanes con nuevas formaciones ideológicas, o clasificándolos como "enemigos.
Actualmente, toda la región está bajo la supervisión militar de los EEUU, que ha tomado el control de países títeres. En otros, se apropian directamente de terrenos para la instalación de bases militares. Para abrir sus vías de penetración, desestabilizan política y económicamente. No se recatan en amenazar de forma directa a gobiernos y pueblos para reforzar su autoridad y hegemonía mundial.
En nuestra región los regímenes antidemocráticos y los gobiernos despóticos son una dificultad más para el pueblo. Los países están gobernados por monarquías o por "repúblicas" monárquicas. Las masas que viven bajo la ocupación sufren intensamente, y la pobreza, el desempleo, las epidemias y la ignorancia han alcanzado proporciones elevadas como resultado de las políticas del neoliberalismo. Paralelamente, los beneficios de los países poderosos, y la hegemonía y riqueza del imperialismo crece más y más.
Nuestros pueblos sufren no sólo una opresión económica, política y militar, sino también una amplia opresión cultural. Sus culturas, creencias y sentimientos nacionales están en el punto de mira. Las fuerzas imperialistas saquean museos y bibliotecas, derriban escuelas, centros de investigación y universidades, matando o encarcelando a científicos e intelectuales. Han intentado eliminar y destrozar cualquier tipo de asociación civil o religiosa, regulando a su antojo los sistemas educativos. Por otro lado, las empresas y medios de comunicación en los países del Medio Oriente están en manos de monarquías tiránicas.
A pesar de tan negativas condiciones, los pueblos no permanecerán quietos. Se levantarán para resistir, y defenderán sus derechos políticos, sociales y económicos. La lucha armada en Iraq desbarata los planes yanquis. La resistencia ha derrotado al sionismo en el Líbano, también. La resistencia ha mejorado y la revuelta contra los ocupantes crece en Palestina. Asimismo, los movimientos resistentes se han hecho mas disciplinado, y han causado severas pérdidas a los ocupantes en Afganistán y Somalia. En todos los países los movimientos contra el despotismo imperialista han ido en aumento, y ganando el apoyo político de los pueblos. Por añadidura, las minorías en la región sufren la doble opresión del imperialismo y de la crueldad de sus propios gobernantes. La tarea y la responsabilidad de los pueblos es solucionar los problemas dentro de un marco democrático. Una patria sin libertad nunca será democrática. Independencia y libertad serán palabras sin sentido mientras el pueblo no sea dueño de sus recursos y su riqueza. Apartando el nacionalismo, el sectarismo y el fanatismo religioso, que el imperialismo ha dirigido y potenciado, tenemos que unir a nuestros pueblos contra el sionismo y contra los imperialistas. La lucha contra la tríada reacción-sionismo-imperialismo debe llevarse a cabo en un amplio frente. También existen determinadas fuerzas islámicas luchando contra este triángulo; en relación con ellas debemos confluir hacia el mismo objetivo, sin renunciar a nuestros programas y teniendo en cuenta las diferencias entre nosotros y ellos. El deber básico de todo revolucionario es unir a los trabajadores sobre bases políticas e ideológicas sólidas, y esta es la única manera de alcanzar el éxito.
Los participantes de este symposium apoyan los movimientos de resistencia en Iraq, Palestina, Afganistán, Líbano y Somalia, y hacemos hincapié en que los resistentes contra la ocupación no tienen relación con el terrorismo. El auténtico terrorismo es la ocupación y la destrucción de las culturas. Desde este punto de vista, los participantes afirmamos que el principal problema en la región es el problema palestino, sin cuya solución son imposibles la seguridad y la estabilidad. Es el pueblo palestino quien debe decidir su futuro, estableciendo un estado palestino democrático en la histórica tierra palestina.
En este contexto, enfatizamos los siguientes puntos:
- La lucha palestina contra el sionismo es una parte de la lucha contra el imperialismo ahí y en todo el mundo. Apoyamos todas las luchas palestinas, incluyendo la lucha armada contra los sionistas usurpadores, sin discriminar entre ninguno de esos documentos, y llamamos a todos los grupos de izquierda, islámicos y nacionalistas a luchar en pro de la unidad nacional y solucionar los problemas internos cuanto antes en un marco democrático.
- Expresamos nuestra protesta por los bloqueos económicos y políticos que se llevan a cabo contra los palestinos, y llamamos al derribo del muro de la manera más urgente posible.
- Apoyamos la resistencia iraquí. La primera condición de resolución de los problemas del pueblo
iraquí es la salida inmediata de los ocupantes. Insistimos en que todas las fuerzas iraquíes deben apartar sus diferencias nacionales y religiosas en pro de la unidad. Condenamos la muerte de civiles, hechos criminales que legitiman y afirman el derecho a la lucha de la resistencia. Si la unidad se consigue, la victoria estará muy próxima. Esta victoria será un duro golpe a los planes del imperialismo yanqui en la región.
- Apoyamos las luchas de otras resistencias, tales como las de Afganistán, Somalia y Líbano, subrayando el derecho de sus pueblos a la resistencia. Particularmente celebramos y felicitamos al pueblo libanés que lucho y venció al sionismo israelí el pasado verano.
- La Conferencia condena las amenazas de los EEUU a Siria e Iraq, cualesquiera que sean las excusas en las que se basan. Los regímenes que existen en Irán y Siria son un asunto interno de iraníes y sirios, y no deben de existir interferencias de fuerzas extranjeras.
- Condenamos los ataques y la ocupación que persiguen la apropiación de los recursos naturales de Sudán, e invitamos a los pueblos de la región al establecimiento de relaciones; debemos actuar juntos contra el enemigo común. Apoyamos todo tipo de lucha que persiga la consecución de derechos culturales, sociales y políticos.
- Condenamos la actitud tiránica de los gobiernos ante las oposiciones civiles y políticas. Los juicios políticos en Marruecos tienen que ser inmediatamente suspendidos, al igual que aquellos juicios similares en Túnez, Egipto, Siria Irán, Turquía y los países del Golfo. Llamamos a aquellos que tuvieron que abandonar sus países por su ideología a regresar, y exigimos la liberación de aquellos que fueron encarcelados por la misma razón.
- Apoyamos los derechos de autodeterminación de todos los pueblos.
- Por último, los participantes en esta Conferencia hacemos votos porque la misma se lleve a cabo con más participantes y con contenidos más ricos en años venideros.
Kaynak : ( http://www.emep.org/index.php?option=com_content&view=article&id=171:declaracion-final-de-la-conferencia-de-resistencia-popular-contra-los-ataques-imperialistas-en-oriente-medio&catid=62:internacional&Itemid=125 )
Ortadoğu'daki Emperyalist Saldırılara Karşı Halkların Direnişi Konferansı Sonuç Bildirgesi
Türkiye'deki Emek Partisi ile Tunus İşçileri Komünist Partisi'nin çağrısıyla bölgenin en ileri partileri, 9 ve 10 Haziran'da İstanbul'da ilk defa bir araya gelerek, “Ortadoğu'daki Emperyalist Saldırılara Karşı Halkların Direnişi” adlı bu konferansı düzenlemiştir. Bu sempozyuma çeşitli partiler ve kuruluşlardan kişiler, akademisyenler ve fikir insanları katıldı. Türkiye'den, Suriye'den, Filistin'den, Irak'tan, Fransa'dan, Kolombiya'dan, Tunus'tan katılımcılar, bölgemizdeki durumu inceleyerek bu sonuç bildirgesini hazırladılar.
***
Ortadoğu ve Kuzey Afrika emperyalistlerin ve siyonistlerin askeri, siyasi ve kültürel saldırısı altındadır. Özellikle 11 Eylül 2001'deki olaylardan sonra bu saldırılar daha da artmıştır. Bu saldırıların hedefi bölgedeki yeraltı kaynaklarına, petrol yataklarına hakim olmak ve stratejik noktaları ele geçirmektir.
Emperyalistler, bölgede siyonistler aracılığıyla kendi hedeflerine ulaşma arzusu taşıyor. Emperyalistler ve onların müttefikleri, bu hedeflerine ulaşmak için bütün araçları kullanıyor. Askeri düşmanlığa girişiyor, dolaysız işgale başvuruyor, siyasi ve diplomatik baskı kuruyor, ekonomik ambargolarla halkları açlığa ve sefalete mahkum ediyor. Halkları, en insani ve basit haklardan bile mahrum ediyorlar.
Mezhep çatışmaları, milliyetçilik ve dini duyguları istismar etmek gibi yollarla halkları bölerek, Sünnilerle, Şiileri, Kürtlerle Arapları birbirine düşürmekten de geri kalmıyorlar. Onların hedefi stratejik hedefleri doğrultusunda bölgeyi yeniden yapılandırmak ve şekillendirmektir. Uluslararası arenada emperyalizme karşı yürütülen mücadeleleri ve direnişleri ise “terörizm” adı altında karalamak istiyorlar. İslamı ve Müslümanları; ya yeni ideolojik yapılanmalarla baskı altına alıyor ya da doğrudan “düşman” olarak adlandırarak hedeflerine ulaşmak istiyorlar.
Şu anda bölge tamamıyla ABD'nin askeri gözetimi altına alınmıştır. Kendilerinin sömürgeleri durumunda olan ülkelerin hepsini zaten kontrol altında tutuyorlar. Diğer bir kısmında ise topraklarının bir bölümünü onların kontrolünden çıkarıyor, askeri üsler kuruyorlar. Kendilerine bölgede yer açıyorlar. Bunun için bütün ekonomik ve politik ölçüleri de dengeleri de bozuyorlar. Bölgedeki bu hedeflere ulaşmak ve dünyadaki sultalarını ve hakimiyetlerini pekiştirmek için bütün hükümetleri ve halkları tehdit etmekten geri kalmıyorlar.
Bölgemizdeki antidemokratik rejimler ve siyasi hükümetlerin zorbalığı da bu konuda halklara büyük zorluklar çıkarmaktadır. Bölge; ya krallıklarla ya da adı “cumhuriyet” olan krallıklarla yönetiliyor.
İşgal altındaki topraklardaki halklar büyük bir sıkıntı içindedir. Neoliberal politikalar çerçevesinde fakirlik, işsizlik, salgın ve cehalet devasa boyutlara ulaşmıştır. Buna paralel olarak, büyük devletlerin kârları, emperyalistlerin zenginlikleri ve onların hegemonyası gittikçe artmaktadır.
Halklarımız, ekonomik, siyasi ve askeri baskının yanında, büyük bir kültürel baskı altındadır. Kültürleri, inançları ve milli duyguları yok edilmek istenmektedir. Müzeleri ve kütüphaneleri yağmalayan emperyalist güçler, okulları, araştırma merkezlerini ve üniversiteleri yıkıyorlar, bilim adamlarını ve aydınları ise ya öldürülüyorlar ya da zindana atılıyorlar. Dini ve medeni bütün kuruluşlar yok edilmeye çalışılıyor, yakıp yıkılıyor.
Halkların eğitim programları baştan düzenleniyor. Ayrıca Ortadoğu ülkelerindeki bütün medya kuruluşları zalim hükümdarların kontrolü altındadır.
Bütün bu olumsuz koşullara rağmen, Ortadoğu halkları elleri kolları bağlı asla oturmayacaklardır. Onlar direniş için ayağa kalkacaklardır. Siyasi, toplumsal ve ekonomik haklarını korumak için savunmaya geçeceklerdir. Irak'taki silahlı mücadele, ABD planlarını bozguna uğratmıştır. Direniş, Lübnan'da da siyonizm karşısında zafere ulaşmıştır. Filistin'de direniş gelişmekte ve işgalcilere karşı isyan büyümektedir. Afganistan ve Somali'de de direniş hareketleri gittikçe daha disiplinli bir hale gelmektedir ve işgalcilere ağır zayiat vermektedir. Bölgenin tüm ülkelerinde de emperyalist zorbalığa karşı hareketler gittikçe gelişmektedir. Bu direniş hareketleri halkların siyasi desteğini kazanmaya adaydır. Bölgedeki azınlıklar da, emperyalistlerin ve zalim yöneticilerin çifte baskısı altındadır. Halklara düşen görev sorumluluk, demokratik ve toplumsal çerçevede sorunların ortadan kaldırılmasıdır. Bir vatan özgür olmadıkça, demokratik de asla olmaz. Bütün aşamalarda, halklar kendi yerli kaynaklarına ve zenginliklerine sahip olamadığı sürece istiklal ve özgürlüğün manası olmayacaktır. Emperyalizmin çıkardığı, oluşturduğu ve beslediği milliyetçilik ve mezhepçilik, dincilik gibi kavramlar bir yana bırakılarak emperyalistler ve siyonistler karşısında halklarımızı birleştirmeliyiz.
Gericilik-siyonizm-emperyalizm üçgenine karşı mücadele, geniş bir cephe açılarak sürdürülmelidir. Emperyalizme, siyonizme ve gericiliğe karşı mücadele eden bazı İslami güçler de vardır. Bu noktada biz, kendi programlarımızdan vazgeçmeksizin, onlarla olan farklılıklarımızı unutmamak kaydıyla aynı hedefe doğru yönelmeliyiz. Bu mücadelede, bütün devrimci güçlere düşen temel görev, bütün işçi ve emekçileri sağlam siyasi ve ideolojik temeller üzerinde birleştirmektir. Bu, başarıya ulaşmanın yegane dayanağıdır.
İstanbul'daki bu sempozyumda katılımcılar Irak, Filistin, Afganistan, Lübnan ve Somali'deki direniş hareketlerini desteklemektedir. İşgale karşı direnenlerin “terörizm” ile asla bir ilgisi olmadığını kuvvetle vurgulamaktadırlar.
Asıl terör işgaldir, ekonomilerin ve kültürlerin yok edilmesidir. Bu çerçevede katılımcılar, bölgedeki en önemli sorunun Filistin sorunu olduğu ve bu sorun çözülmeden güvenlik ve istikrarın asla söz konusu olamayacağı konusunda hemfikirdir. Filistin halkı kendi kaderini kendisi belirlemelidir. Filistin'in tarihi toprakları üzerinde demokratik Filistin Devleti'nin kurulması onların hedefidir.
Bu sebeple katılımcılar şu noktaları vurgulamaktadır:
Kaynak : ( http://www.emep.org/index.php?option=com_content&view=article&id=66:ortadoudaki-emperyalist-saldrlara-kar-halklarn-direnii-konferans-sonuc-bildirgesi&catid=44:enternasyonal&Itemid=102 )